Over mijn recente werk.
In de tijd dat ik nog een Decodel was (vormgever, decorateur, stylist) was er eenvoudigweg geen tijd voor andere dingen dan de opdrachten die we uitvoerden. Het ging om deadlines halen, plannen maken en uitvoeren, spullen verzamelen, opbouwen en/of afbreken op locatie en de wensen van de opdrachtgever realiseren. Hoe fijn, spannend en divers het werk ook was, ik dacht af en toe: "Oh, ik zou toch ook nog wel eens willen schilderen, een installatie bouwen of iets doen wat ik nog nooit gedaan heb." Maar er was gewoon geen tijd en rust om naast ons bedrijf nog iets nieuws te laten ontstaan.
Sinds we besloten hebben te stoppen met de VOF, kwam er in de loop van 2020 steeds meer ruimte om te gaan denken en dromen over dat andere "rondje" dat ik nog eens wilde maken. Om los van werkdruk in het "nu" te zijn en te werken en zo nieuwe dingen te laten ontstaan. Die droom werd realiteit en dan is het tijd om de wens vorm te geven. Maar waar begin je dan, wat wil je maken, waar loop je warm voor, waarom voel je de noodzaak en heb je de drang om iets te maken?
Ik heb wat "oud werk" tevoorschijn gehaald uit begin jaren '90 en ontdekte gaandeweg dat wat mij toen raakte en bezighield, wezenlijk niet verschilt van waar ik nu op "aan" ga. Mensen en verhalen, wereldleed en wonderen, verre einders waarin je je klein en nietig voelt, verdwijnen in een ruimte die je omarmt.
In het kader van hergebruik ben ik begonnen met 16 oude doekjes (die samen één werk vormden) waar ik niet blij meer mee was, wit te maken. Vandaaruit ben ik met kleur en vorm gaan werken. Ik heb van alles onderzocht, me verdiept in verschillende stijlen en kunstenaars, wat cursussen gevolgd en tentoonstellingen bezocht. Het doen zit 'm toch gewoon in maar ergens beginnen en zorgen dat er ritme en regelmaat in het werk komt. Zo kreeg mijn begeestering gaandeweg steeds verder vorm. Ik kwam uiteindelijk weer uit bij mijn fascinatie voor portretten. Proberen de ziel van de personages te vatten. Vandaaruit ontstond mijn serie Wereldburgers.
Binnen deze serie zoomde ik in op het leven van Liesbeth en maakte de installatie Ode aan Liesbeth. Een onderdeel van deze installatie is een afbeelding van een berg van 220 x 270 cm die ik gemaakt heb van karton.
In het verlengde van mijn serie wereldburgers heb ik met dezelfde techniek als deze berg, een nieuwe serie portretten gemaakt.
zie Werken in karton
toegepaste kunst, styling
schilderingen, installaties
de Zeepfabriek, gebouw 8,
Brugwal 11 A, 3542 NZ Nieuwegein
0651991099
instagram:jellekemeijer
